Isa cocukken peygamber ve tanrinin oglu oldugunu insanlardan ogrendi. Iyiymis dedi saga sola dolasip peygamberlik yapmaya, ogut vermeye basladi. Belli bir yasa geldiginde insanlar ondan mucize gostermesini istediler, yapamadi. "Yahu cocuklugumdan beri bana tanrinin oglu diyen, peygamber diyen sizsiniz. Benden neden mucize, ispat bekliyorsunuz" diyemedi. En sonunda bu peygamberlik sevdasi yuzunden birgun roma askerleri tarafindan yakalandi ve carmiha gerildi. Ta ki canini teslim edene kadar umudunu kaybetmedi, tanri oz oglunun katledilmesine musade etmeyecekti elbette. Canini kizgin gunesin altinda, carmiha gerili bir vaziyette verirken son sozleri sunlar oldu; "Baba, beni neden terkettin".

Bu hikayenin ozu su, inanc ve umut insani hicbiryere getirmez ve her iste bir hayir yoktur.